Katedra Białostocka

Bazylika Mniejsza Wniebowziecia Najświetszej Maryi Panny

ECLESIA SANCTA BIALOSTOCIENSIS

Rycerstwo Niepokalanej





Wspólnota Rycerstwa Niepokalanej przy parafii katedralnej pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Białymstoku istnieje od dnia 16.10.1986 r. Założycielką i animatorem jest Danuta Artemiuk.

Spotykamy się w IV niedzielę miesiąca na Mszy Świętej o godzinie 17.00 w starym Kościele Farnym, następnie w Sali katechetycznej numer 10 ( Vis-a'-vis ) kościoła jest spotkanie informacyjno - integracyjne. W każdą II sobotę miesiąca jest spotkanie formacyjne o godzinie 16.30 także w sali numer 10, które prowadzi nasz opiekun ksiądz Marian Radziwon.

Wspólnota  modli się w kaplicy katedralnej Najświętszego Sakramentu w każdy poniedziałek o godzinie 17.00, uczestnicząc także we Mszy Świętej o godzinie 18.00 w intencji przebłagalnej za grzechy narodu polskiego.

W pierwszy piątek miesiąca modlimy się w kaplicy katedralnej po Mszy Świętej o godzinie 10.00.

Wszystkie zapytania dotyczące wstąpienia do wspólnoty, informacje i zapisy proszę kierować osobiście lub telefonicznie do animatorki na numery telefonów: 720-137-183 lub 85 74-13-721.





Nasze hasło: Zdobyć cały świat dla Chrystusa przez Niepokalaną.
Niepokalana najkrótszą i najpewniejszą drogą do Boga.




















Założyciel Rycerstwa Niepokalanej

 


Rajmund KOLBE urodził się 8 stycznia 1894 r. w Zduńskiej Woli. W 1910 r. wstąpił do Zakonu Braci Mniejszych Konwentualnych i tu otrzymał imię Maksymilian. W 1912 r. udał się na studia do Rzymu, gdzie uzyskał dwa doktoraty: z filozofii i teologii.

W Rzymie, w klimacie maryjnym swego Zakonu, pogłębił miłość do Niepokalanej, którą wyniósł z domu rodzinnego. Widząc świat pogrążony w bratobójczej wojnie i zagrożenie Kościoła, zwłaszcza ze strony masonerii, postanowił powołać do życia stowarzyszenie, które by się starało o nawrócenie i uświęcenie wszystkich, a szczególnie masonów, pod opieką i za pośrednictwem Tej, która ściera głowę węża - szatana i jest Pośredniczką wszystkich łask.

amiar swój urzeczywistnił 16 października 1917 r., zakładając w Rzymie Rycerstwo Niepokalanej ( MI- od nazwy łacińskiej Militia Immaculatae ). Papież Benedykt XV udzielił Stowarzyszeniu ustnego błogosławieństwa, a w 1922 r. Stolica Apostolska zatwierdziła je jako "Pobożny Związek Rycerstwa Niepokalanej" i obdarzyła odpustami. O. Kolbe w 1919 r. wrócił do Polski, gdzie zaczął szerzyć Rycerstwo najpierw w Krakowie, a potem w Grodnie, wydając od 1922 r. miesięcznik "Rycerz Niepokalanej". W 1927 r. założył pod Warszawą klasztor-wydawnictwo pod nazwą Niepokalanów, który był jednocześnie centralą MI.

W 1930 r. św. Maksymilian udał się na misje do Japonii, gdzie w Nagasaki zbudował podobny Niepokalanów i apostołował przez "Rycerza" japońskiego. Marzył o tym, by takie ośrodki MI, zarówno męskie jak i żeńskie, powstały w każdym kraju.

W 1936 r. wrócił do Polski, by objąć na nowo ster Niepokalanowa, który stał się największym klasztorem w Kościele ( w 1939 r. było tu ponad 700 zakonników i kandydatów ). Wydawał siedem czasopism, w tym dziennik. W 1938 r. zaczęła działać w  Niepokalanowie radiostacja. Dla zdobycia dusz Niepokalanej o. Kolbe wykorzystywał wszystkie godziwe środki, ale największy nacisk kładł na modlitwę i umartwienie. Przed II wojną światową MI liczyła milion członków.

W 1941 r. został aresztowany i osadzony najpierw w więzieniu warszawskim na Pawiaku, a potem w obozie w Auschwitz. Gdy po ucieczce jednego więźnia władze obozowe skazały dziesięciu niewinnych na śmierć głodową, o. Kolbe dobrowolnie ofiarował się za jednego z nich, a później pozostałym służył posługą kapłańską w bunkrze głodowym. Zmarł 14 sierpnia 1941 r., dobity zastrzykiem trucizny.

Twórca MI mógł rozwinąć tak wspaniała akcję apostolską i zdobyć się na niewiarygodny heroizm dzięki swemu bezgranicznemu oddaniu się i zaufaniu Niepokalanej. W procesie kanonicznym uznano jego cnoty heroiczne i cuda zdziałane za jego przyczyną. Papież Paweł VI ogłosił o. Kolbego błogosławionym (17 października 1971 r.), a Jan Paweł II ? świętym i męczennikiem ( 10 października 1982 r. ).

Sława Męczennika miłości i jego orędownictwo w niebie przyczyniły się do rozszerzenia MI na wszystkich kontynentach. W różnych krajach istnieją Niepokalanowy, a ?Rycerz Niepokalanej? wychodzi w ponad 20 językach. Powstały nowe zgromadzenia i instytuty świeckie w duchu MI. Rycerstwo Niepokalanej rozwija różne formy działalności. Na swe 80-lecie zostało uznane międzynarodowym stowarzyszeniem publicznym. Liczy obecnie 4 mln członków.
Św. Maksymilian, jak oświadczył Jan Paweł II, "zjawił się w naszych czasach jako prorok i apostoł nowej > w której w całym świecie ma zajaśnieć żywym światłem Jezus Chrystus i Jego Ewangelia".


CEL MI

Celem Rycerstwa Niepokalanej jest:

Jak największa chwała Boża przez nawrócenie wszystkich, aby z pomocą Niepokalanej doszli jak najprędzej do uznania Boga i Jego prawa oraz do jedności z Kościołem, i przez uświęcenie wszystkich i każdego z osobna na podobieństwo Niepokalanej.

Św. Maksymilian o celu MI pisał:

- "Naszym pierwszorzędnym celem jest zawsze nawrócenie i uświęcenie dusz, czyli zdobycie ich dla Niepokalanej, miłość ku wszystkim duszom, nawet masonów i heretyków".
- "Celem MI jest starać się o nawrócenie grzeszników, niekatolików i uświęcenie wszystkich, czyli miłość ku wszystkim bez względu na różnicę wiary i narodowości, by im przybliżyć szczęście, które daje zbliżenie się do Boga, pierwszego źródła wszelkiego szczęścia; praktyczne umiłowanie Boga, czyli uświęcenie".
- "Rycerstwo Niepokalanej, to całość życia katolickiego w nowej formie, polegającej na łączności z Niepokalaną, Wszechpośredniczką naszą u Jezusa".
- "Ostatecznym celem MI jest chwała Boża i to nie tylko większa chwała Boża, ale największa".
- "Cel Rycerstwa Niepokalanej: podbić dla Niej jak najwięcej dusz, bo gdzie Ona zakróluje, tam wnet umysły jaśnieją, serca oczyszczają się z grzechu, a szczęście prawdziwe, czyste, święte, płynące z Najświętszego Serca Jezusowego zagości".


WARUNKI MI


1. Oddać się całkowicie Niepokalanej jako narzędzie w Jej macierzyńskich rękach.

2. Nosić Cudowny Medalik.

3. Wpisać się do księgi Rycerstwa w siedzibie kanonicznie założonej.



ISTOTA MI


Oddanie się Niepokalanej jest istotą MI.

Oddać się Maryi oznacza przyjąć, na wzór św. Jana testament Pana Jezusa z krzyża: "Jezus rzekł do Matki: >. Następnie rzekł do ucznia >. I od tej godziny uczeń wziął Ją do siebie (J 19,26-27).

Na temat istoty MI św. Maksymilian pisał:

- Oddać się Niepokalanej możemy w różnoraki sposób, a oddanie to możemy wyrazić różnymi słowami, a nawet wystarczy jedynie wewnętrzny akt woli, bo ten właściwie zawiera istotę naszego oddania się Niepokalanej - Oddajemy Jej całą istotę swoją, wszystkie władze duszy, a więc i rozum, i pamięć, i wolę; wszystkie władze ciała, więc zmysły i siły, zdrowie czy chorobę, całe swoje życie ze wszystkimi jego przejściami przyjemnymi, przykrymi czy obojętnymi, naszą śmierć, kiedykolwiek i gdziekolwiek i w jakikolwiek sposób ona nas spotka. A nawet i wieczność całą?To poświęcenie nie wymaga bynajmniej, by zaraz opuścić świat, rodzinę?Można w dalszym ciągu w dotychczasowym stanie oddawać się wszystkim dotychczasowym uczciwym zajęciom, tylko że to już nie my sami ofiarujemy te nasze zajęcia Bogu, ale Niepokalana, której staliśmy się własnością, je ofiaruje. I to ofiaruje nie jako nasze, ułomne, pełne niedoskonałości, ale jako swoje własne?A czy pomyślałeś o tym, kim ty się stajesz wtedy, kiedy już nie ty działasz, ale Ona sama w tobie i przez ciebie miłuje Boga i ludzi? Czy zdajesz sobie sprawę z tego, że wówczas twoje uczynki mierzone są Jej godnością? Że w Jej rękach stają się czyste, nieskalane, jak Ona, cała czysta i niepokalana? I czy możesz czego więcej pragnąć.
- Samemu się do Niej zbliżyć, do Niej się upodobnić, pozwolić, by Ona żyła i działała w nas i przez nas, by Ona miłowała Boga naszym sercem, byśmy do Niej należeli bezgranicznie ? oto nasz ideał. Promieniować na otoczenie, zdobywać dla Niej dusze, by przed Nią także serca bliźnich się otwarły, by zakrólowała Ona w sercach wszystkich, co są gdziekolwiek po świecie, bez względu na różnicę ras, narodowości, języków, i także w sercach wszystkich, co będą kiedykolwiek aż do skończenia świata ? oto nasz ideał. I by Jej życie w nas pogłębiało się z dnia na dzień, z godziny na godzinę, z chwili na chwilę i to bez żadnych granic - oto nasz ideał. I aby to Jej życie podobnie rozwijało się w każdej duszy, co jest i będzie kiedykolwiek - oto nasz drogi ideał.

ŚRODKI  MI

1. Odmawiać codziennie akt strzelisty do Niepokalanej: "O Maryjo bez grzechu poczęta, módl się za nami, którzy się do Ciebie uciekamy, i za wszystkimi, którzy się do Ciebie nie uciekają, a zwłaszcza za nieprzyjaciółmi Kościoła świętego i poleconymi Tobie".

2. Wykorzystywać dla sprawy Niepokalanej wszystkie środki godziwe, na jakie pozwala stan, warunki i okoliczności.

Najskuteczniejsze środki - to modlitwa, pokuta i świadectwo chrześcijańskiego życia.

3. Zaleca się rozpowszechnianie Cudownego Medalika Niepokalanej.

Św. Maksymilian pisał:
?Znak zewnętrzny wewnętrznego oddania się [Niepokalanej], to Cudowny Medalik?, który Ona sama objawiła [27 listopada 1830 r. w Paryżu św. Katarzynie Labouré] i nosić poleciła. W sprawie nawrócenia i uświęcenia dusz środkiem może być tylko Boża łaska, a tę modlitwą sprowadzać trzeba. Toteż na pierwszym miejscu pomiędzy środkami widnieje akt strzelisty, który Niepokalana sama podała przy objawieniu Cudownego Medalika: ?O Maryjo bez grzechu poczęta??.


AKT ODDANIA SIĘ NIEPOKALANEJ


O niepokalana - nieba i ziemi Królowo, Ucieczko grzesznych i Matko nasza najmiłościwsza, Ty, której Bóg cały porządek miłosierdzia powierzyć raczył, ja, niegodny grzesznik, rzucam się do stóp Twoich kornie błagając, abyś mnie całego i zupełnie za rzecz i własność swoją przyjąć raczyła i uczyniła ze mną wraz ze wszystkimi władzami mej duszy i ciała, i z całym mym życiem, śmiercią i wiecznością cokolwiek Ci się podoba.
Użyj także, jeżeli zechcesz, mnie całego, bez żadnego zastrzeżenia, do dokonania tego, co o Tobie powiedziano: "Ona zetrze głowę twoją", jako też "Wszystkie herezje samaś zniszczyła na całym świecie", abym w Twoich niepokalanych i najmiłościwszych rękach stał się użytecznym narzędziem do zaszczepienia i jak najsilniejszego wzrostu Twej chwały w tylu zbłąkanych i obojętnych duszach, a w ten sposób do jak największego rozszerzenia błogiego Królestwa Najświętszego Serca Jezusowego. Albowiem gdzie Ty wejdziesz, tam łaskę nawrócenia i uświęcenia wypraszasz, przez Twoje bowiem ręce wszelkie łaski z Najsłodszego Serca Jezusowego na nas spływają.

Dozwól mi chwalić Cię, o Panno Przenajświętsza.
Daj mi moc przeciwko nieprzyjaciołom Twoim.

PRZYJĘCIE DO RYCERSTWA NIEPOKALANEJ


Przyjęcie do Rycerstwa Niepokalanej ma uroczysty charakter. Odbywa się podczas Mszy Świętej. Po Komunii Świętej, osoby zainteresowane i przygotowane składają ustne oświadczenie, iż pragną należeć do Niepokalanej, kochać Ją i być narzędziem w Jej Niepokalanych rękach. Kapłan nakłada cudowny medalik, wręcza dyplomik z datą wstąpienia do MI. Następnie nowo przyjęci oraz obecni na Mszy Świętej odmawiają wspólnie Akt oddania się Niepokalanej zamieszczony w dyplomiku. W dniu przyjęcia można uzyskać odpust zupełny. Odpust zupełny można uzyskać także w święta maryjne w ciągu roku. Na zakończenie śpiewany jest hymn pod tytułem: ?Niesiemy sztandar?.

1. Niesiemy sztandar w świat daleki 3. Szumią chorągwie Jej błękitne,
Niepokalanej w blaskach zórz! Lśnią słońca łask Jej złotym tłem!
Skłonią się ludy, schylą wieki?...         I życie święte, życie szczytne
Ona zwycięży wroga dusz! Powstaje z krańca w krańce ziem...
Hufcom rycerzy swych hetmani Hufcom rycerzy swych hetmani
Z niebiosów tronu świata Pani. Z niebiosów tronu świata Pani.

2. Niesiemy sztandar żywej wiary, 4. Niesiemy sztandar w świat daleki
Co miłość Boga, bliźnich zna,         Niepokalanej Matki dusz!
Nadziei świętej, serc ofiary, Skłonią się ludy, schylą wieki
Zbawienia dusz, pogromu zła... W zwycięskich blaskach wiecznych zórz!
Hufcom rycerzy swych hetmani Hufcom rycerzy swych hetmani
Z niebiosów tronu świata Pani. Z niebiosów tronu świata Pani.


RYCERSTWO NIEPOKALANEJ A CUDOWNY MEDALIK


Wszędzie, gdziekolwiek bije choćby jedno ludzkie serce, Niepokalana Bogarodzica roztacza nad nim swą macierzyńską opiekę. Potęgą swej łaski wspiera nieustannie Kościół święty w jego twórczej pracy i zwycięskim pokonywaniu zła. A tam, gdzie z braku silnej wiary załamują się szeregi walczących, gdzie w bagnach niemoralności toną ubezwładnione grzechem dusze ? o tam, to już Niepokalana sama spieszy z pomocą, by na nowo przywrócić im godność dzieci Bożych, rozpalić je miłością Najświętszego Serca Jezusowego i jak najdoskonalej z Nim zjednoczyć.
Toteż gdy we Francji rządy masońskie coraz to więcej dusz unieszczęśliwiały swą podstępną działalnością i psuciem obyczajów, w sobotę 27 listopada 1830 roku, o godzinie 17.30, ukazała się Niepokalana nowicjuszce Sióstr Miłosierdzia, dziś już świętej, Katarzynie Labouré, w kaplicy tegoż zgromadzenia w Paryżu, przy ulicy du Bac nr 140 i objawiła jej Cudowny Medalik, polecając go jak najbardziej rozpowszechniać.


OPIS OBJAWIENIA


Św. Katarzyna tak podaje to widzenie: "Odprawiając wieczorne rozmyślanie, ujrzałam Najświętszą Dziewicę o nadzwyczajnej piękności, której opisać niepodobna. Była w postawie stojącej, odziana w białą szatę, a głowę Jej okrywał biały welon, spadający aż do stóp. Pod nogami miała kulę ziemską, a raczej półkulę, bo widziałam tylko jej połowę, otoczoną przez zielonawego węża ze złotymi plamami. Ręce Jej, wzniesione, trzymały drugą kulę ziemską ze złotym krzyżykiem u góry. Oczy wzniosła ku niebu, składając jakby w ofierze cały wszechświat Panu Bogu, a twarz Jej promieniała coraz więcej jasnością. Nagle zjawiły się na każdym Jej palcu po trzy kosztowne pierścienie, wysadzane drogimi kamieniami, z których wychodziły na wszystkie strony jasne promienie.
Gdym, olśniona widokiem Najświętszej Maryi Panny, wpatrywała się w Jej majestat, Ona zwróciła swój łaskawy wzrok na mnie, a głos wewnętrzny mówił mi <>. Tu już nie mogę opisać wrażenia, jakiego doznałam na widok cudownie jaśniejących promieni. Wówczas Najświętsza Panna rzekła do mnie: <>. I dała mi przez to do zrozumienia, jak hojna jest dla tych, którzy się do Niej uciekają.
Następnie otoczył Najświętszą Pannę, która miała ręce zwrócone ku ziemi, pas, a na nim znajdował się napis złotymi literami: <>. Potem usłyszałam głos mówiący do mnie: <>.
W tej chwili zdawało mi się, że obraz się obraca i na drugiej jego stronie ujrzałam literę M z wyrastającym ze środka krzyżem, a poniżej Serce Jezusa otoczone cierniową koroną i Serce Maryi przeszyte mieczem. Po chwili wszystko znikło "jakby wielkie światło zagasło, napełniając mnie niewypowiedzianą radością i szczęściem".
Władze kościelne, po szczegółowym zbadaniu całej sprawy, wydały orzeczenie, że objawienia te są zgodne z prawdą, co też Niepokalana potwierdziła licznymi cudami, których przeszło 200 dokładnie sprawdzono i opisano. Skromny medalik Niepokalanej stał się odtąd powszechnym narzędziem nadzwyczajnych łask: śmiertelnie chorzy odzyskują zdrowie, głusi słyszą, ślepi widzą, zatwardziali grzesznicy korzą się u stóp trybunału pokuty; na łono Kościoła powracają odstępcy, heretycy, schizmatycy; a innowiercy i poganie odnajdują jedynego i prawdziwego Boga.
Stwierdza to sam Ojciec Święty Pius XII, który w przemówieniu na cześć św. Katarzyny Labouré z okazji jej kanonizacji mówi: "Medalik, powierzony jej przez Maryję, został rozchwytany i rozszedł się w milionach we wszystkich środowiskach, stając się odtąd narzędziem tak licznych i nadzwyczajnych łask, zarówno cielesnych jak duchowych, tylu uzdrowień, ocaleń, a zwłaszcza nawróceń, że głos ludu bez wahania nazwał go natychmiast Cudownym Medalikiem".
Sam Papież dodaje, że te medaliki  "noszą wszystkie litości duchowe i cielesne Niepokalanej".


NAWRÓCENIE ALFONSA RATISBONNE?A


Jedno z głośniejszych nawróceń, które poruszyło niemal cały świat i zwróciło na medalik Niepokalanej powszechną uwagę, to przejście z judaizmu na katolicyzm młodego Żyda alzackiego, Alfonsa Ratisbonne'a, pochodzącego ze Strasburga, z bardzo bogatej rodziny. Przystojny i wykształcony, a przy tym przywiązany namiętnie do religii żydowskiej, z pogardą odnosił się do wiary katolickiej, zwłaszcza gdy brat jego Teodor nawrócił się i został księdzem. Mając ożenić się z bogatą Żydówką, chciał jeszcze odbyć podróż turystyczną na Wschód. Po drodze zatrzymał się w Rzymie, gdzie wspaniałe pomniki chwały Kościoła katolickiego jeszcze bardziej utwierdziły go w nienawiści do Chrystusa. Tutaj poznał się z baronem Bussieres, który po pewnym czasie począł go namawiać do porzucenia żydostwa. Ratisbonne odpowiedział szyderstwami, zapewniając, iż Żydem zostanie do śmierci. Pan Bussieres w swej gorliwości ofiarował mu Cudowny Medalik. Ratisbonne początkowo odrzucił go z bluźnierstwem, a wreszcie, by pokazać, że nie przywiązuje doń żadnego znaczenia, pozwolił go sobie zawiesić na szyi. Ulegając następnie usilnym próbom przyjaciela, przyrzekł mu z grzeczności, że będzie codziennie odmawiał modlitwę św. Bernarda: Pomnij o najdobrotliwsza Panno Maryjo? Było to 16 stycznia 1842 roku. Cztery dni potem wszedł Ratisbonne do kościoła św. Andrzeja, by tam zaczekać na Teodora Bussieres. W pewnej chwili spostrzegł, że chociaż w całym kościele było ciemno, to w kaplicy św. Michała pokazała się jasność, w której ujrzał Niepokalaną Bogarodzicę w takiej postawie jak na medaliku. Mimo wili zbliżył się, upadł na kolana i pozostał tak przez długi czas nieruchomy. Przyjacieł znalazł go w tej postawie z oczami zalanymi łzami. Z najgłębszą czcią uwielbiał Niepokalaną i bardzo prosił o udzielenie mu Chrztu świętego. ?O Boże! ? mówił on, głęboko przejęty ? pół godziny temu jeszcze bluźniłem, czując wściekłą nienawiść do religii katolickiej?Po ludzku sądząc niemożliwym mi było zmienić religię: rodzina moja żydowska, narzeczona Żydówka?- Jakże jestem szczęśliwy!... Jaka pełnia łaski i dobroci!...?
Wyuczony zasad wiary, otrzymał Chrzest święty i imię Maria 31 stycznia 1842 roku, wśród wspaniałych uroczystości. W czerwcu 1842 roku kard. Patrizi, wikariusz generalny Ojca Świętego, urzędowo potwierdził to nawrócenie osobnym dekretem, a Kongregacja Obrzędów zamieściła je w piątej lekcji oficjum Cudownego Medalika. Alfons Maria Ratisbonne został później kapłanem katolickim i założył Zgromadzenie Najświętszej Dziewicy Syjońskiej, celem nawracania żydów. Zakończył swe owocne życie w roku 1884, by odebrać wspaniałą nagrodę z rąk Królowej niebios.


TRYUMF CUDOWNEGO MEDALIKA


W ciągu pierwszych dziesięciu lat w samym tylko Paryżu i Lyonie rozeszło się przeszło 60 mln tych medalików. A gdy spowiednik św. Katarzyny, ks. Aladel, wydał broszurkę o Cudownym Medaliku pt. Wiadomości historyczne o medalu, rozchwytywano ją w bardzo krótkim czasie, tak iż w przeciągu kilku miesięcy musiano zrobić aż pięć wydań w nakładzie 123 tysięcy egzemplarzy. Ukazały się też tłumaczenia na inne języki, jak: włoski, angielski, polski, niemiecki, holenderski, grecki, hiszpański i chiński. Każdy pragnął ozdobić swą pierś medalikiem, by tym wyrazić Niepokalanej swą miłość i zaskarbić sobie Jej opiekę i szczególne łaski. Papież Grzegorz XIV w dowód ojcowskiej życzliwości rozdawał Cudowny Medalik jako najdroższą pamiątkę i kazał go umieścić u stóp swego krzyża.
Dla licznych i wyjątkowych cudów, jakie Niepokalana przezeń zdziałała i ciągle jeszcze działa, nazwano go powszechnie Cudownym Medalikiem. Nazwę tę zatwierdziła Stolica Święta, a Ojciec Święty Leon XIII dekretem z 23 lipca 1894 roku pozwolił Zgromadzeniu Księży Misjonarzy na Oficjum kapłańskie i Mszę świętą o objawieniu Najświętszej Dziewicy, wyznaczając święto Niepokalanej od Cudownego Medalika na dzień 27 listopada. W roku 1943 takie pozwolenie uzyskał również zakon franciszkański z racji prowadzenia Rycerstwa Niepokalanej, której odznaką zewnętrzną jest Cudowny Medalik.


Ważną akcją Rycerstwa Niepokalanej jest rozdawanie Cudownego Medalika wraz z informacją w niedzielę listopada po każdej Mszy Świętej. Bieżące informacje zamieszczamy w gablocie rycerskiej znajdującej się w kruchcie kościoła.
A więc są to: spotkania modlitewno - formacyjne, rekolekcje, pielgrzymki, Dni Skupienia, spotkania z młodzieżą w szkołach, spotkania opłatkowe, okolicznościowe.

Z okazji rocznicy śmierci Papieża Jana Pawła II spotkania modlitewno ? patriotyczne przy pomniku przed katedrą, w rocznicę święta Żołnierzy Niezłomnych 1 marca, 3 maja w święto Królowej Polski, Droga Krzyżowa w Świętej Wodzie w III sobotę czerwca, 14 sierpnia data śmierci św. Maksymiliana ? założyciela Rycerstwa Niepokalanej. Ogłoszenia dotyczą ważnych jubileuszy, które były uroczyście obchodzone w 10-lecie, 15-lecie, i 25-lecie istnienia wspólnoty. Te ostatnie odbywały się z udziałem władz narodowych MI z Niepokalanowa, przedstawicieli wszystkich wspólnot, pocztów sztandarowych. Informacje były podawane w programie katolickiej TV Białystok z udziałem prezes wspólnoty, która dała większy wywiad w programie radiowym. W 2010 roku była czytana książka w tymże programie katolickim Radia Białystok pt. "Śladami Ojca Kolbego" Jean Francois Villepele.
Są też informacje o trwającej Wielkiej Nowennie Fatimskiej 2009-2017, którą prowadzimy w kaplicy Najświętszego Sakramentu oraz Godzinie Łaski dla świata 12.00 - 13.00 w dniu 8 grudnia oraz coroczne uroczystości naszego patronalnego święta 8 grudnia z udziałem pocztu sztandarowego. Jest zamieszczana informacja o Nowennie Opieki w listopadzie 7-15 w kaplicy M.B. Miłosierdzia ? patronki naszej Archidiecezji. Nasza wspólnota przygotowuje tę kaplicę na tę nowennę. Dbamy o wystrój ołtarzy, bieliznę ołtarzową, strojenie kwiatami. Podajemy aktualne wiadomości z życia wspólnoty. Spotkania comiesięczne w kaplicy SS. Pasterzanek modlimy się od 1987 roku w obronie życia nienarodzonych, indywidualnie praktykujemy duchową adopcję dziecka poczętego. Modlitwa dozgonna za kapłanów tzw. ?Margarytka?. Nieustanna pomoc misjom oraz opieka duchowa i materialna nad misjonarzami. Cykliczne spotkania w Domach Opieki Społecznej przy ul. Świerkowej i Proletariackiej, gdzie założyliśmy koła Rycerstwo Niepokalanej oraz spotkania z pensjonariuszami Domu Opieki Społecznej dla Niepełnosprawnych. Wizyty w Domu Dziecka, pomoc rzeczowa, spotkania, rozmowy. Posługiwanie w ramach wolontariatu w "Caritas" -  domu dla bezdomnych. Udział w sprzedaży prasy katolickiej w kiosku przykościelnym, zbieranie ofiar do puszek przed kościołem i wiele innych posług. Kładziemy duży nacisk na formację osobistą, duchową, na codzienną eucharystię, lekturę Pisma Świętego, częstą adorację  Najświętszego Sakramentu, naśladowanie cnót Maryi, która jest naszym wzorem - ideałem - Ikoną Kościoła.

Proponujemy prenumeratę i czytelnictwo prasy maryjnej "Rycerz Niepokalanej", "Mały Rycerzyk" oraz Biuletyn Niepokalanej Archidiecezji Białostockiej.

Zapraszamy do wspólnego pielgrzymowania i wspólnej modlitwy w sanktuariach krajowych i zagranicznych. Informacje są umieszczane w gablocie rycerskiej, która znajduje się w przedsionku katedry ( po prawej stronie od wejścia ).



Copyright © 2009 - 2017
Parafia Rzymskokatolicka
p.w. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Białymstoku

REALIZACJA: N4K | Strony dla parafii